Canan Eren Şiirleri - Şair Canan Eren

Sessizliğin içinde bir nefes
Bir nefeste can
Nefesin sahibidir Canan !

Son günler de belki hepimiz  iyiden iyiye  çemberin  daraldığını fark  etmeye başlıyoruz
Covid belasının nefesi ensemizde adeta

Yakın çevremize  kadar sirayet etti
öyle sinsi ki küçük bir boşluğumuzu  bekliyor
Ya cami de ya toplu taşımada  ya ayak üstü  karşılaşılan bir dost  sohbetinde

Bugunlerde hepimizin agzinin tadı kaçık
itiraf ediyorum  çocukluğumdaki ağız tadını özlüyorum .

Öncelikle tâbi o günlerin şekerlerini

aklımda   o cam gibi parlak albenili akide şekerleri podyuma çıkmış gibi

Uyumaz portakal ağacının çiçekleri
Bekler
Görsün ister gecenin gözlerini
Gözleri..

Dışarıda buz gibi bir hava kiremitlerin üzerinde kırağı ,
yer takır takır ...
Kış varlığını en çok da sabahları hatırlatır..

hiç unutmam okul yıllarında yol boyu karşımıza çıkan dönmüş küçük su birikintilerini kırmak için birbirimizle yarışırdık
Öyle şehirler , ilçeler köyler bu kadar büyümemişdi.

nasılda ağırdır yükü son yaprağın


gülümser '' SEVİYOR '' derken
titrer '' SEVMİYOR '' derken

nasılda ağırdır yükü ,
son yaprağın


gülümser '' SEVİYOR '' derken
titrer '' SEVMİYOR '' derken

NEYSE " der susarsın
O , sustuğun yerde başkasıyla konuşur .
Sadece vicdanı susmuştur !
." NEYSE " !

Anladik ki geçmiş geçmiyor aslında
Hep bir güncel , hep bir sıcak aş gibi !..

Bugünlerde geçmişe ragbet çok,
dün furyası aldı başını gitti
Ne büyük özlem biriktirmişiz meğerse

zamanın eli değmiş saçlarımla
çelme taktığın yerden  başladım hayata
acının eşiğinden  geçtim
'Sus !'  Bastım yaralarıma
sustu   zaman