Can Parem Şiiri - Kasım Kobakçı

Eşsiz yârim, can parem, ömrümün tek neşesi,
Tüm dünyayı renklere boyayıp sundun elbet.
Bakışların derinden manalar saklamakta,
Satır satır yazarım gizemli destanları.
*
Yabancıdan saklarım, korurum sert rüzgardan,
Nefes alıp coşarım kalbinin kafesinde.
Yabancılar anmazlar yüce sevdalarından,
Anlamazlar sevgiyi taşlaşmış yüreklerle.
*
Yegânem fısıldıyor: "Nefesin tükenmeden,"
"Uzaklardan süzülüp yorgunlukla inlerken,"
"Zordur katı taşları çiğneyip ufalamak,"
"Yıkık dökük hanların ıssız viranesinde."