sevmek
seni ve dahası
istanbul'u terkeden sevgilinin
gidişine üzülürken
öte yandan
beklenen o büyük depremi
bir gül ilk sözdür kimi zaman
kimi zaman da son söz
kapına bıraktığım
son sözümdü
herkesin farklı bir üslubu var
olup bitenin ardından
ben ise susuyorum
anlatmak isterim
hoşnut değilim bu durumdan
insan yenilgilerine daha sadık nedense
hayıftan mı hayranlıktan mı bilinmez
bir de bu biat kalbini dize getirene ise
titrinde bir mozole gibi kalır silinmez
kalbin özrü kabahatinden daim büyük olur
idam sehpasına çıkarılmış bir milletin
ayakta kalmamak için altındaki sehpayı çekiştiren
politikacıları var
ve neyse ki yine aynı milletin
o mübarek boynuna hiç mi hiç yakışmayan ilmiği
söküp atmak için uğraş veren
bana yapılmasını istemediğim bir şeyi
başkasına yapamıyorum
seni unutamıyorum
dört ceviz geçti bugün elime
birbirine kırdırdım avucumun içinde
biri kaldı
bir ceviz büyüklüğünde
kalbimin dört odacığından birinde
sen gibi duran
siz gülme yetim yok bilirsiniz
benden beklemezsiniz ya
hani olur da ansızın
ağız dolusu bir kahkaha basarsam eğer
bir kenarda, kendi kendime
hem de gözlerimden yaşlar gelircesine
unutulanlar dışında yeni bir şey yok güzelim
oralarda kal, haritadan bile bakma buralara
yine bir kadın öldürüldü bugün
muhtemel yine bir bedeli olmayacak
giden geri gelmeyecek
elden bir şey gelmeyecek
yalnızlığın keskin olurmuş gözü
kime saklandıysam hep buldu beni
bir afet gibi, felaket gibi sözün özü
dokunuşsuzluğa mahkum etti teni
ne zaman sevmeye çalışsam




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!