Buse Nur Manga Şiirleri - Şair Buse Nur ...

...kalbim ağrıyor, tüm kalabalıklar içinde
sessizce, soluk bile almadan, kimsesizce.

İçimde adı konmamış bir hüzün var,
sanki birini bekliyorum;
ama kim olduğunu bilmiyorum.

Yüzyılların yükünü sürüklemekten parçalandı göksel kanatlarım,
Bir gölge gibi yarıp geçiyorum bu ruhsuz çağın surlarını.
Sahte kalabalıkların zehirli vaatleri yerine,
Sığınıyorum küllerinden yeniden doğan o kadim, yaralı tahtıma.

Yalnızdım evet, ama fırtınalar kadar saf ve mutlak,

Belkiler, keşkeler, niçinler en yakın arkadaşlarım artık,
Tam da en beklenmedik zamanda bir hayatın olabilecek en baharında.
Yalnızlık bir ezgi gibi salınırken arka fonda,
Aşina bir hüzün kaplar her hücremi her anda.
Bu kadar çabalamışken ve çabalıyorken niçin ben?
Sorular gelir gider kaybolurken hiçliğin eşsiz rahatlığında.

Bir kuş gibi özgürce uçabilmek isterdim, belki bir gün batımında, bir deniz rüzgarıyla süzülmek...
Böylece küçücük kuş yüreğime sığamazdı bir şey yaşamın heyecanından başka.

In the quiet room where moments gently align,
Even though I'm not running, in the flow of time,
The heavy shadows start to lose their ground,
I'm letting go of my burdens one by one, to the ticking sound.

The world out there can rush and fade away,

At the outset,
I have been in the forest with the deepest darkness,
There was no meaning of belongingness.
I built a significance from the leaves for me,
The wind of sylvan pierced it off to sea.

Kim bilir hangi gülün hangi yaprağı soldu,
Son konuşmamızla.
Güzün ardından tüm olanlara şahit bir kar tanesi oldu,
Olanca telaşsızlığıyla.

Kırgınlıklarım olduğum ve olamadığım şeylere dair,
Zamanın avuçlarımda ufaladığı o kırık aynalara bakıyorum,
Yüzümde yabancı bir çehre, ceplerimde ağırlaşan keşkelerle.
Yaşamla talep edilenin ortasında uçurumların arasında
küçücük ümit kırıntıları arıyorum kendime dair.
Yıkık köprülerin eşiğinde, rüzgârın savurduğu bir yaprak gibi,

Aşkın fütuzsuzluğuyla yokuş aşağı düşerken,
Ansızın yarım kalan bir gençlik heyecanı
Sana dair.

Kalabalık bir düğünde, bir göl kıyısında, bir ormanın ortasında,
Birkaç mutlu anıdan ibaret hatırlanan

Seni görünce,
tuhaf bir heyecan yayılır ruhuma.
Bir bahar gecesi ezgisi başlar arka fonda.
Günlerden ne gün bilmem,
Beni öptüğün o ilk gün gelir aklıma.