Toprak uyandı yine baharın busesiyle
Hû sesiyle rüzgarın mest oluyor yapraklar.
Karınca yük taşıyor minicik cüssesiyle
Kaplumbağa tıknefes, adım başı duraklar.
Kupkuruyken ağaçlar, daha dün, çıplak, üryan
Ve güneş uykusunda, bulutların ardında
Bağ, bahçe bayram yeri; yine yemyeşil her yan
Arı telaş içinde, öz bulmanın derdinde.
Gaflet kalın duvarsa ses gelmez dinlesen de
Kulak ne "Kûn"u duyar, ne ecelin sesini.
Ey Hakk'tan uzak insan! Âr et, söz dinle sen de!
Kır henüz vakit varken esâret kafesini!
Set çekme, şirke batıp, Yaradan'la arana
Zannetme ki nimetler karşılıksız, haybeden.
Nankörlük ateş tutar mahşer günü çırana
Fayda etmez "keşke"ler, sen olursun kaybeden! ..
Kayıt Tarihi : 9.11.2013 12:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!