.... Sorma! Şiiri - Mecit Aktürk

Kederle dolu file, inkâr etsem nafile
Ömrü azdı sevincin, gönlüm acıyı tattı.
"Eyvah" düşeli dile, çekilmez oldu çile
Mutluluk bahtım için üç günlük saltanattı.

Saltanattı yıkılan, tahtımdı yerle yeksan
Daha sitem etmeden kader kaşını çattı.
Düne dâir ne varsa, ya kayıptı, ya noksan
Bir teselli umduğum anılar dahi mattı.

Mattı, gönül bahçemde mevsimlerin baharı
Umudum son nefeste, âdeta bir meyyitti.
Göklere yükselirken feryâdımın buharı
Kasvetin kirli eli uçurumlardan itti.

İtti, usulden deyip, son arzumu sormadan
Vakit, ağıtlar yakıp, ağlanacak vakitti.
Kader "gömelim" dedi, "daha fazla yormadan"
Yaşamak taksit taksit, ölüm ise nakitti.

Nakitti, bu hayatta hüzne dair ne varsa
Dost bildiklerim dahi, vurdumduymaz, rahattı.
"Gör! " dedi kör talihim, "gerçeği", sarsa sarsa
Gülerek doğan güneş, "yâr" gittiği gün battı.

Battı tüm gemilerim gözyaşı girdabında
Küskünüm kaderime; beni kırdı, incitti...
Yine de "AŞKIM" dedim, ardından, gıyabında
Son nefeste son sözüm "BİRTANEM" diye bitti...