Burhanettin Akdağ Şiirleri - Şair Burhan ...

Sen...

Hiç kırmayan
Kırgınlık bilmeyen
Hep gülümseyen
Hayata sağ taraftan bakan

Dün gece,
Dün gece sendeydim yine gül yüzlüm
Salkım salkımdı saçların
Leylak kokuları bezemişti ruhunu
Bembeyaz hayalinle zambak açıyordu gülüşün

Geçen yılları hiç saydın mı gülüm?
Kaç koca yıl devrilmiş sensiz
Kaç hazan sensiz düşmüş yapraklar
Kaç uykusuz gece yaşanmış nefessiz
Soğuk kış geceleri uzun, sessiz, nedensiz
Yürek acısıyla yapayalnız

Alnıma bir kurşun sıksalar da vurulsam
Bu kadar acı veremezdi hiçbir şey, inan
Ama, sen öylesine vurdun ki beni, acımadan
Ta kalbimden, can evimden, serildim boylu boyunca…

Koymadı hiçbir şey bana bu kadar

Süzülsem imbikten, ağır ağır, damla damla
Saf-ül saf bir kalb olsa, bana kalan
Buhar olsam, uzaklaşsam yerküreden
Arınsam kirlerimden, yükselsem semaya.

Dökülse duygularım ince elekten, tutam tutam

Yüküm sevda yükü müdür, çekilmez ağır mı ağır?
Ayrılık vaktim paslanır, giderim ben bu diyardan
Derde giriftar yüreğim, dindir hasretimi çağır
Ayrılık vaktim yaslanır, giderim ben bu diyardan.

Gönlüme hapsetmiştim rüyalarımda
Saklamıştım seni gerçek hayattan
Koymuştum beynimdeki saraylara
Yarı aydınlık parlayan tebessümünü
Tenini, yüreğini, uysallığını soludum
Hüznümdeki yaşlara sal oldun

O zamanlar,
Yokluk yıllarının sonlarıydı
Köyün birine tayini çıktı Ali öğretmenin
Kasabadan bindi brandalı resmi cipe
Dağ bayır engelleri aşarak
Epeyce meşakkat sonrası ulaştı köyün meydanına

Malını çalan, hırsız...
Hayıflanırsın gidene!

_____Gönlünü çalan, hırsız...
_____Yanarsın yüreğine!

Ben, beyazı iyi bilirim
Çünkü, doğduğumda öyleydim
Lekesiz, saf, tertemiz
Katıksızdım...

Ben, kırmızıyı iyi bilirim