Burhanettin Akdağ Şiirleri - Şair Burhan ...

Darlanıp da geleni
Boş çevirme mecalinden.

_____Hayalleriyle geleni
_____Boş çevirme hülyasından.

Deli gönül coşup gider
Yokuşları aşıp gider
Dostu seven var'ı nider
Arayanlar bulur birgün

Ne dünya ne de mal görür

Birgün hayatımı yazacağım demiştim yıllar önce

Kundaktaki sabi halimden başlayıp
İlk ayakta durma çabalarımı
Anne ve babamın ellerini açıp
Gel, gel diyen çığlıklarını

Uzun yıllardır
Güzelin peşindeyim arkadaş.

Gözleri ahu
Dudakları kızıl
Gülüşü gonca gül

Hayatımda kendimi bildiğim andan itibaren öncelikle sevmeyi, sevgiyi, acımayı hep annemden öğrendim doğal olarak...

Ama, hayatın dik uçurumlarından aşağıya düşmeden ve kaymadan inmeyi; dimdik tepelere de, hayatın dallarına sıkıca tutunarak tırmanmayı ve bu şekilde, o özlemini duyduğum zirvelere ulaşmayı da babamın sert mizacından öğrendim. Hele ki çocukluğumdan beri kulağımda çınlayan bir sözü var ki, hayatın ince sırrı gibiydi: 'Oğul, sen işten korkma, iş senden korksun'...

Geriye adım atmama felsefesinin ilk tohumlarıydı bu kelimeler benim için. Sonra da, sert rüzgarlarda sağa sola hafifçe esneyerek, amma yere çok sıkı ve sağlam basarak yıkılmamayı ve hep dimdik durmayı öğrendim...

Düştüm hakkın yoluna ben
Yandı nare cismile ten
Nice teap görse beden
Ben bu yoldan ayrılamam

Gözüme görünmez cihan