Burhanettin Akdağ Şiirleri - Şair Burhan ...

Sana anlatacak o kadar çok şeyim var ki
Sevdiğim
Sığmaz sayfalara, sıralamaya kalksam.

___Seni sevgimle öyle bir sarmak istiyorum ki
___Sevdiğim

Seni_______________
Öylesine özledim ki bu gece
Umutsuzca
Gecenin ıssızında
Ne de zormuş sensizlik
Nasıl özlemmiş ki

Yağmurlu, soğuk, kasvetli karanlık geceydi
Yürüyordum ıssız caddede
Düşünceli, amaçsızca
Öylesine boş bir günümdeydim
Birden irkildim kulağıma çalınan tiz sesle
Karanlığa alışmaya çalışan gözlerlimle baktım

Dört mevsimi aynı anda yaşanan şirin memleketim
Gözbebeğim, verimli toprağım, anaç Anadolu'm
Adı bile ne kadar azametli, 'ANADOLU'
Kadınıyla özdeşleşti, varlığında can buldu onun
Köprü oldu medeniyetlere, taşıdı dünyaya ilmi...

Yıllarım, yol olup akıyor
Yarışarak birbirleriyle
Gönlümse, hep darda
Hasretlik,
İçimde kor ateş
__________İnadına, yitik sevdalara…

Sen misin yine ışık gibi süzülen?
Gecenin içinden rüyalarımı delen
Davetsiz misafirim, duygu kaçağım
Sarsıyor bedenimi, beyaz renkli öpüşün
Sarıyor tüm hayallerimi kızıl gülüşün
..........Alıp götürüyor ruhumu bir başka boyuta...

Sarmalarınla dolandığında
Sevginle bedenime
Saracaktı özlemlerin
Susamış yüreğimi…

Sardığında sımsıkı

Üzülme, karartma gönlünü sevdaya gülüm
Bulunur elbet çaresi, gelir gönlünün prensi
Daralma, bunalma, ezme ruhunu
İnsanı yıkan, ümitsizlik ve yeistir sultanım

İlla seveceğiz diye birşey yok gülüm

Ben seni ufukların ardından
Bulup çıkardım
Hayalini gözüme
Sevgini kalbime
Aklını beynime
Bedenini yüreğime aldım.

Yağmurlu, fırtınalarla boğuşan
Puslu ve kara bir sonbahar günüydü o gün
Yol bulamıyordu sular, kavga ediyordu akmak için
Soğuk, rutubetli ve kötü bir akşam vaktiydi
Büzülmüş kalmıştın, merdiven kuytusunda
Kömür karası gözlerin parlıyordu, karanlıkta