Burhanettin Akdağ Şiirleri - Şair Burhan ...

Sen! Ey sevgili,

Haramkâr nesilden susmuş dillerim
Kimden bu husumet gel de sor artık
Ağlarken tüm kalpler gergin tellerim
Mızrab perdem üzre gel de vur artık!

Düğümlenmiş viran hayallerim

Gezmek görmek için yola düzüldük
Ahval dert soluyor sanki yeldendir
Uz gittik tez vardık yorgun süzüldük
Bir şey anlamadık sanki haldendir.

Yok olmuş dilden heves, kâh isyan kâh feveran

Yirmi temmuz gününde, beyaz doldu semalar
Tek başına başardık, el vermezken yandaşım
Şaşırttı olan biten, mosmor bütün simalar
Son buldu bu mezalim, mutlu oldun kandaşım.

Vurmadık günahsıza, vermedik yoktan elem

Ağlayan bakışına dayanmıyor gözlerim
Mahpus oldum kalbinde, sükunete erdim
Neydim de, ne olmuşum habersiz
Hareket bile etmek istemiyor bedenim
Ürkütmekten korkuyorum, gönül gardiyanımı.

Yılların yorgunu ruhum
Bin kere pişman olsam da
Koşuyorum ardı sıra sevginin
Acaba umut hangi baharda?

Sora sora ezberledi, bıkmadı kalbim

Bir atımlık barutun, kimi devireceksin
Okyanusta damlasın, nicedir senin derdin
Buluta mı hükmedip, yağmur indireceksin
Sandın ki sultan sensin, sözün kime yetirdin.

Kula kulluk ederek, haysiyetin harcarsın