Bu ne dünya bu ne düzen;
Aynı dertli, aynı bezen…
El üstünde zalim, ezen,
Çalışan aç, toktur gezen…
Tırnağın var başın kaşı,
Bırakma ellerimi,
Ellerimde ellerinin sıcaklığı olsun…
Gözlerim aramasın bir daha gözlerini,
Bakışların çiçek çiçek yüreğimde olsun…
Sen bahar ol baharlar getir,
Zalim yine sür de saltanatını,
Kimsenin alma sen gel de ahını…
Bilirsin sen elbet kabahatını,
Kimsenin alma sen gel de ahını…
Kim bilir, kim duyar Allah’tan başka…
Yerlisi olunmaz doğulur derler,
İnsan insan olsun...İnsanız işte...
Komutan ayakta oturur erler,
İnsan insan olsun... İnsanız işte...
Şerefi dağıtır vermez hiç ele,
Şefkat ile bana o bakışını,
Gözümle görmeden gelmiyor bayram…
Başımı okşayıp el tutuşunu,
Gözümle görmeden gelmiyor bayram…
Ne gece ne gündüz ne kış ne bahar…
Sen yoksan eksiktir bir yanım dedim,
Gerçekten mi derken gerçek değilsin...
Ben seni rüzgardan sakınıp sevdim,
Gerçekten mi derken gerçek değilsin...
Bilmiyorsan eğer yalan gerçeği,
Dünya güldürmez insanı,
Bendeki seni bilemezler…
Yoksun işte ne gelir ki elden
Bir beyaz kâğıda yazmak hasretini
Avutur mu sanıyorsun yüreğimi…
Çiçekler soluyor, bahçe kuruyor…
Mor sümbüllü bağlar, dumanlı dağlar…
Karanfil boynunu bükmüş soruyor,
Diken içinde neden gül, çiçek ağlar…
Burağına binip bir Miraç eyle,
Gel Gönüller Sultanı gel ki gökler karardı…
Hâlbuki adını andıkça yaşaran gözlerimiz vardı…
Kışımız ayrı bir güzel, yazımız bir başka sıcak, baharımız da bahardı…
Gel Gönüller Sultanı gel ki gökler karardı…
Yürekler amansız bir yangın içine daldı…
Hep açığa çekildi kürekler denizler bizi aldı…
Mağrur olma adam insan olmalı;
Bazen dert, keder, neşe dolmalı,
Her zaman hayır bir dua almalı…
Kayseri’ye akar gözünün yaşı;
Erciyes kar, efkâr, dumanlı başı…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!