Belki de
Senden kalanlar ayakta tutuyor beni
Her yalpaladığımda
Sesin kulağımda
Sol yanımdan aklıma geliyorsun
Düştüğüm yerde
Akşama da şiir lazım
Gecenin sabahı var
Sabahın sahibi kuşlar
Akşamın günahı ne bilmiyorum ki
Rakının deminden
Şarabın kırmızısından
Betondan bir şehir döktüler üzerine
buralar dutluktu
önceden
yemyeşil otluktu yüreğimdeki bostan
umutluktu dikenli tellerin ardı
eskiden
Birinci Sahne/Aşk Dediğin Ulaşılmaz iken Şahane
Farklı renklerde düğmeler, göstergeler
İçerisi loş
yıldızlar da kayar ara sıra
senden benden habersiz
Düşündüklerimi yazmak istemiyor
inceden
isyan ediyor ellerim bana
gözlerim yorgun düştü geceden
uykusuz
bir hal var ki
Sonra pişman olma
Boşa harcadığın zamanlardan
Alacaklı değilsin hayattan
Nereye bakarsan orada yaşanır an
Yaşamayı bilmiyorsan
Şikayetçi olmak da kalkıyor ortadan
Tatlı bir rüzgar esintisi gibi vurur
Anlamazsın önce hoşuna gider
Sonra belinde sızıdır artık
Yüreğinde üşüme
Sonra birden kaybolur
Gözünün önündeyken göremezsin
Çocuğum
anlatıldığı gibi değildir hiçbir şey
doğrusunu mu öğrenmek istiyorsun
kesilen ağaca sor hikayesini
hamalın kolları anlatsın sana
dünyanın yükünü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!