Gidilecek yollar var
Birlikte yürünecek güzel günler
Adım adım mutluluğa yaklaşmak
Ne güzel şey
Kenetlenmiş insanlar
Kim durdurabilir
Kırıyorlar dalları
duvarın
arkasında
ağacın gövdesinden ağıtlar yükseliyor
kızılca göğe
Akşam hüzünle çöker
Ağırlaşmış dizelerden
Sevgilinin özlemi dokunur üzerime
Duvarda asılı resmi
Ardında yorgun kelimeler
Uyku gözlerimde davetsiz bir misafir
her şey
betondan şehirlere esir olmuştu
ve eser kalmamıştı toprak rengi sıcağında insanlardan
siyahın ve beyazın birlikteliğinde
sevmelerden arta kalan
Güne uyanacak insan
beyaz mintanında kan lekesi
bir ömür
kuruyacak gün, akşam ağlayacak birden ve gece saplanacak sırtına incecikten
oysa ki
bütün hırslarından arınacak olsa sabah
Efkar
Şimdi kendi dağımızın efkarında buluşmanın vaktidir
kardeşliğin, dayanışmanın
bugünler gelir geçer elbette
yarınlarda bir arada olmanın zamanı şimdi
eflatun renginde
ne günler
akıp geçti kendiliğinden
yıldızlardan sonra
yüreğimde
sevdaya dair ne kaldı geriye
Nefes gibi
Yemek de önemli hayatın içinde
Doymak
Doyurmak
Kuru ekmekle başlayıp
Açık büfe masalarda kaybolmak da var
hep yarım kalırdı bir şeyler
hayatın içinde
aklımın ucunda eksik kalırdı sevdalar
dolu yağardı Nisan'da tomurcukların üzerine
yarım kalırdı bahar
Bu akşam
Yakıcı
Güneşi hissediyorum
Alnımın ortasından
Kan sıçrıyor beynime
Aşağıdan yukarıya




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!