ve şair demiş ki
senin gözlerini sevdim ben
sesini duymadan evveli
ay ışığında
karanlık geceyi
günden evveli sevdim
Denize dönük yüzün
Sırtını dağlara yaslamışsın ya
Bırakmışsın kendini dalgalara
Sorma gitsin rüzgarı
O da esiyor senden yana
Sen yine de beğenmiyorsun ya
...
oysa ki tanışabilseydim sizinle
beyaz bulutlar kadar yakın arkadaşım olurdunuz büyük olasılıkla...
ortalıkta çok gözükmesem de/bilinir
nerede olduğum
sorsanıza
Bir gece vaktinde yağmur yağıyor
Islanmış beton kokusu
Yayıldı ortalığa
Şehrin kiri pisliği akıyor
Yukarıdan aşağıya
Burnumda toprak tütüyor
Ey sevgili
Sen benim en güzel düşlerimin bir parçası değilsin
Düşlerim senden doğuyor
Kızıl bir güneş gibi
Her sabaha
Derme çatma evlerin damından
Ferman
Kuş uçmaz kervan geçmez günler vardı düşümde
Uyandığımda türlü kabalıklar,
zamansız kalabalıklar
Bir gönüle derman sordum göçümde
Fesleğen
...
ötesinde mutluluk hissi veren bir müzik istiyorum
duygulu, fesleğen kokulu
gözyaşını yere düşürmeden sevgilinin
al yanağında durduran
Düşersem kaldırıma, kaldırma beni sevgili
Belki bu şehir düşer, benden evveli küser
çıkmaz sokaklarda engeli yükselir duvarların
giderken ne dersem tutma, unutma beni
Bülent Öntaş
Derindir yaramı deşme sultanım,
sargılarım öksüz benim
Bilirim hâlini ahvalini toprağın, canana olmaz sitemim
Gün kararır, yakar ateş bedeni
bilirsin nedir kederim
Bir akşam vaktinde düşerim yola,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!