Erkenciyim
Günden önce düşelim yola
Gidelim uzaklara
Gidelim onulmaz sevdalara
Kimseler duymasın
Kimseler görmesin bizi ıssız yollarda
Vardım ki kapanmış eski kapılar
Toprağa gömülmüş viran yapılar
Elin rüzgarından üşümedim de
Gül yaprağı esintisi, diken
yaralar da yaralar
Tahtada bir resim, kahverengiye çalan çizgilerden bir hayat
Gözlerimde bir oyuntu, ey karanlık sen misin içindeki avuntu
Anahtarını kaybettiğim kapılardan içeri girmek istiyorum seninle
Işıksız
Bir bakışta sevdaya düşmenin hikayesini yazabilir misin bana
İlk görüşte budur dediğimiz vardır ya
Bir çocuk parkı olsa yaşadığım eski ev
kaldırsalar eski damı altından bulutların
gökyüzünden yıldızlar kaysa keyfince kaydıraktan, ay ışığı gözümü kırpsa mesela
kirpik nakışlı divanlar eskimişti zaten, ne güzel olur çiçekli banklar
babamın şiirlerine yaslansam, uyusam dize dize
ve hayallerim gerçek olsa, yine de hüzünlenir mi babam gibi şairler
Senin gözlerin bayram
yeşil, mavi
dalga dalga deniz
kızıl saçların bayram
sevdiğim
arefe gününden öpüyorum seni
Han içinde üşüyen bir ahvalim var benim
ocakta
kısık ateşte
dem tutmayan çayım
çat kapı mutlulukların bekçisi değilim
Eski bir şehrin gözyaşları dökülecek yanı başımda yine
ve ben teğet geçeceğim susuz ırmaklarından
belki dönüp bakacağım daracık bir pencerenin ardından
oysa ki
ben seni hiç unutmadım sevgili
artık şehirler dar geliyor
ve şair demiş ki
senin gözlerini sevdim ben
sesini duymadan evveli
ay ışığında
karanlık geceyi
günden evveli sevdim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!