Ne insanlar gördüm
Bugün
Yol yordamı sordum
Bugün
Ben bende değilmişim
Hidayete erdim
Benden bu kadar
Kelimeler bile yoruldu hasretinden
Bir harf atacak gücü kalmadı alfabenin
Çaresi vardır elbet her şeyin
Bir yorgunluğa çare bulunamadı
Bir de sevdanın ilgisizliğine
Kitabın en güzel şiirini okuyacağım sana
En basit sözcükleri seçeceğim
Bükümlü sevdalardan
En güzel sarılmaları kurban edip de geldim
Anamın dilinden ağıtlar söyleyeceğim
Zincirleme isim tamlamasının sevmeler çağında
Tek kişiliği varsa alırım
ıssız yeşil ormanın
dalgalar eşliğinde mavi denizin
varsa alırım
iskemlenin tekini
kırık tabureyi
ben okurum
sayfaları çevirmeden
sen yaz içinden geldiği gibi
hayatı
düşlerindeki yıldızları yaz bana
koynunda sakladığın sevdayı
Uçuyorum
Kuşların ardı sıra
Bembeyaz
Bulutlara
Yoldaş
Rengarenk
Sen benim eşiğimden adım attırmadığım mısralarımsın
her gelişine bir engel koydum
sen benim hem yakınım, hem uzağımsın
bindiğin trenleri vagonsuz, her durağını istasyonsuz koydum
sen benim yeşermeyen toprağımsın, yüzümü çevirip gökyüzünü bulutsuz koydum
sarıldım gözlerine, sen benim ağlatmadığımsın, yeryüzünü susuz koydum...
Sen de gidiyorsun
Bir bez parçası saracak bedenini
Hani beden ölçüsü de önemli değil artık
Bol bol saracaklar üzerine beyazı
Al istersen yanına koyarlar belki bir parça şalı
Öncekiler gibi sen de veda ediyorsun
Her şey
Herkes eve dağılana kadar
Yüksek sesle bağırmak meydanlarda ve sonra çekip gitmek ayrı ayrı
Sokaklar abluka altında, sevmek yasak, sevilmek asla
Her şey
Herkes köşeyi dönene kadar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!