Bülbül gülsüz kalmış, Ercişli’m yasta,
Murat yâr bağına kül koydu gitti.
Sanma emek boşa harcanmış usta,
Bel bağlanan kadar zül koydu gitti.
Yüz bin mihnetine bir hikmet gerek,
Sade bir an yeter, göster de görek.
Döner durur kendi halinde felek,
Sel çekildi gözden, hâl koydu gitti.
Deme öyle kimden haber geliyor,
Oysa yâr çalıya konmuş gülüyor,
Dost bir kez düşman her gün ölüyor,
Bugün Mesut kabre gül koydu gitti.
Mesut Tütüncüler
Kayıt Tarihi : 9.07.2026 11:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Ercişli Emrah’ın Çığrışır Bülbülle adlı şiirine naziremdir; saygı ve rahmetle...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!