Adının geçme ihtimali bile,
Göğüs kafesimde ihtimaller başlatırken;
Senin bu koca sevgiyi,
Bir çırpıda hiç edişini izliyorum.
Yürüdüğüm yollar sana çıkmıyor artık,
Ama adımlarım hala o eski çarpıntının esiri.
Adının değdiği her cümleyi temize çektim artık,
İçimde senden kalan ne varsa, sönmüş bir yangının isi şimdi.
Sen o büyük yangından kaçıp kurtulduğunu sanarken,
Kendi ellerinle yaktın sığınacağın o son gemiyi.
Şimdi yürüdüğün yollar seni nereye götürür bilmem,
Ama benim geçtiğim sokaklarda artık tek bir izin bile yok.
Adın, dilimin ucunda yarım kalmış bir yemin.
Sen ki ilmek ilmek ördüğümüz o koca maziyi,
Sadece bir susuşla yıkıp geçtin.
Sokaklar artık senin ismini fısıldamıyor bana,
Ne yana dönsem, o ilk fırtınanın esiri bu can.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!