Metrûk Şiiri - Bükrenur Duha Alsancak

Adının değdiği her cümleyi temize çektim artık,
İçimde senden kalan ne varsa, sönmüş bir yangının isi şimdi.
Sen o büyük yangından kaçıp kurtulduğunu sanarken,
Kendi ellerinle yaktın sığınacağın o son gemiyi.
​Şimdi yürüdüğün yollar seni nereye götürür bilmem,
Ama benim geçtiğim sokaklarda artık tek bir izin bile yok.
Bir zamanlar avuçlarında büyüttüğün o masum rüya,
Şimdi sadece hiç yaşanmamış bir çocuk masalı.
​Görseydin,
Sırtını dönüp gittiğin o viraneye değil,
Seni bu dünyada bir daha kimsenin böyle gözünden sakınmayacağına yanardın...