Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dünyanın düzeni adem a.s. dan bu yana hiç değişmemiştir, yalnızca figüranlar ve oyunculardır değişen. Dünya ayrıca, bir bakıştır, bir kavrayıştır.
Temelinde sevgi yatar, ama insan onun üstüne nefreti bina eder.Saygı yatar ama insan onun üstüne kini örer.
Sevmek ister isen senda allahı
insanda bulursun inan vallahi
ırkı dini rengi mekri billahi
allahın dinini insanda gördüm.
selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta