Budandıkça Diriliyoruz Şiiri - Kenan Gezici

Ben kabusa bedel ödedim uyanmakla.
Serapların peşindeydim rüyamda.
Ben sana her şeyi anlatmamıştım.
Kaçmasın diye her akşam uykun.
Gidelim diyeceğim yer yoktu sahiden.
Gördüğün karabasanların korkusu,
Ele geçirmesin diyeydi çabam.
Aslında ilkbaharlardı düşüm.
Ben gönlümün bir kez harmanda
Savrulduğunu gördüm.
Gördüm kim oynamış delice.
Her şey allak bullak oysa.
Çal diyemedim sabahı akşamdan.
Ama neden anlayamadığım keşmekeş.
Öle öle vakitli vakitsiz diriliyoruz.
Hala içimizde az da olsa kalmış,
Yaşamak denen kâbus.

Kenan Gezici 22/04/2026