Bu Şehirden Giderim Şiiri - Bilal Dülek

Bu şehirden giderim bir gece vakti,
Sokak lambaları ardımdan bakar sessizce.
Bir ben eksilirim kaldırımlardan,
Kimsenin umurunda olmaz belki de.

Bir istasyon olur son durağım,
Elimde yarım kalmış hayallerim.
Cebimde birkaç kırık anı,
İçimde susturamadığım özlemlerim…

Bu şehir çok şey aldı benden;
Gülüşümü, uykularımı, hevesimi…
En çok da sana inanan kalbimi bıraktım
Şimdi hangi sokağa dönsem eksik biriyim.

Kahve kokan sabahlar vardı bir zaman,
Beraber yürüdüğümüz o caddeler…
Şimdi sen yoksun diye
Bütün şehir üstüme gelir geceleri.

Bu şehirden giderim,
Arkamdan kimse seslenmesin.
Bir şarkı çalsın uzakta sadece,
İçinde biraz sen olsun, biraz hüzün…

Belki bir deniz kenarında
Yeniden başlamayı öğrenirim.
Belki unutamam seni ama
Acımayı bırakırım kendime.

Ve bir gün adımı duyarsan bir yabancıdan,
“İyi biriymiş” dersin içinden usulca.
ben seni severken bile
Kırmaya kıyamadım bu dünyada…
Bu şehirden giderim artık,

01 06 2008
Yazan Bilal Dülek