Yuvasız bir kuş ile
kuşsuz bir yuvanın hikâyesi bu.
Susuz bir saksı,
kurumuş bir çiçek,
yaralı bir böceğin hikâyesi… İbrahim.
Nasıl anlatsam bilmiyorum.
Kelimelere sığmaz hecelerin,
sabahları olmaz gecelerin,
yalan olan nicelerinin
hikâyesi.
Kabul olmaz duaların,
adres bulmaz devaların,
hayır etmez şifaların
hikâyesi bu.
Yazarsız bir romanın,
kararsız bir zamanın,
zararsız bir adamın
hikâyesi.
Kuş konmaz bir çınarın,
suyu içilmez pınarın,
telafisiz yılların
hikâyesi bu, İbrahim.
Velhasılı,
nasıl söylesem…
İnişi olmayan bir yokuş,
kanadı kırık garip bir kuş…
Sanki yaşıyormuş
gibi yapanların hikâyesi.
Gözleri ağlamaklı,
umutları hep saklı,
yazdıkları yasaklı
olanların hikâyesi.
Bacası tütmeyen bir evin,
ocağı olmayan alevin,
küçücük kalmış bir devin
hikâyesi bu.
Amacı olmayan gayem,
varisi olmayan payem,
harap olmuş sayem…
Dedim ya işte:
Bu hikâye…
Benim hikâyem, İbrahim.
Yılmaz Tizgöl
24.04.2021
Moskova
Kayıt Tarihi : 5.09.2026 10:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!