Boşuna Kaçış Şiiri - Selda Erşahin

Boşuna Kaçış
Ellerim dağların doruklarındadır,
sonsuz yaşamın kıyılarında.
Bir kardelen çiçeği gibi gülümsedim
müthiş isyanlarıma.
Binlerce kez günahlardan döndüm,
cehennemin kuyusuna düştüm.
Yandıkça yandım.
Ben—
şu kirli tarihe tanıklık eden,
sefil, ayakları kelepçeli olan—
ölen çocukların şarkısını söylüyorum şimdi:
yuvalarına, analarına ve oyuncaklarına...
Sağır, kör ve uzun uykucular,
boşunadır kaçışınız.
Ne götüreceksiniz—
arkasında çürüyen bir dünyadan başka?