Boş Lafa Kanmış İnsanlar

Anlaşılan bu mekanda, hep gaflet ise uykular,
Her tarafı sarmış, o karanlıktaki kör kuytular,
Boş lafa kanmış insanlar, gizli kalmış tüm duygular.
*
Meydanlarda gezen adam, boş nara atar da neyler,
Bir elinde şarap tası, yalnız kendi derdin söyler,
Aldırmaz hiç fırtınaya, caka satan süslü beyler.
*
Kalem tutup yazan eller, yalnızca kendini yazar,
Uyanık geçinse bile, kendi mezarını kazar,
Doğru giden güzel işi, yalan dolan ile bozar.
*
Aklı başında olanlar, acı içinde hep güler,
Gözyaşları sel olsa da, eliyle yüzünü siler,
Haksızlıklar karşısında, sessizce derdini böler.
*
Korku eser yüreklerde, insan olan hemen kaçar,
Cehaletin ateşini, rüzgarlar ortaya saçar,
Zulmün çöken gölgesinde, sadece dertli gül açar.
*
Sona ermez bu çelişki, devran hep dönerek durur,
Akıllılar sustuğunda, cahil yüze tokat vurur,
Geçip giden asırlarda, içimizde şevk de kurur.