9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Boş bir iddiadır aslında, tek başına olmak.
Akla gelmez, etrafta kimlerin gezdiği,
Hissetmezsin, çevrendeki hüznü.
Gönlünü kaptırırsın hayata, feleğe inat,
Ama o, tek başına kalmak yok mu?
O, abartılı duygu,
İnsanoğlunu izler, peşi sıra,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta