Bitiş Çizgimsin Şiiri - Hatice Ertürk

Sen Rabbime açılan avuçlarım sonrası
Avcuma değil gönlüme sunulan ikramımsın
Hak edişim değil makbuliyetim asla değil
Rabbimin rahmetinden hâsıl olan ihsânımsın
Sen kaybımı bulduğumda gönlüme gelen ferahlığım arayışımı sonlandıran rahatlığımsın
Benim varlığım yokluğum geldiğim gittiğim seni ne artırır ne eksiltir ama sen benim tüm sevdiklerimin aşklarımın rafinelestirilmis halisâne toplamısın.
Gerçek sahibine layık oluncaya dek gönlümün hem sahibi hem muhatabı hem muhafızısın
Bir bakışıyla yakan içime akan her yanımı kuşatansın.
Mesafeleri, zaman kavramını, gönül kadranımı parmağında oynatansın.
Hiçbir zaman layığıyla yapamayacağım şükrümün sebebi
Yarı ayık yarı sarhoş şu hâlimin müsebbibisin
Hoşgörü ve şefkat ile dolu kucağım
Uyanmak istemediğim rüyalarımsın
İyiliğim için hazır bekleyen şefkat tokadımsın
Mutluluğum huzurum mahcubiyetim hayranlığımsın
Çekincem ve fakat kuvvetle çekildiğimsin.
İmrendiğim örnek aldığım benzemek dönüşmek istediğimsin.
Yokluğuna hiçliğine adandığımsın.
Kilitlerimin anahtarı derdimin devasısın
Gönlümü mutmain eden hocamsın
Güzel ahlakta, insanlıkta, kullukta rehberimsin.
Gözüm kulağım sende sen benim önderimsin
Manevî hayatıma koyduğum son noktam, bitiş çizgimsin.