Birlensin Çokluğumuz Şiiri - Hatice Ertürk

Bana iki kez iki farklı bakış ile baktın
O bakışın ateşiyle ne kadar afalladım
Birinde dudaklarımı ısırdım çok utandım
İkincide boynumu büktüm huzurundan kaçtım
Tövbe estağfurullah çektim içimden sessizce
Allak bullak oldum hocam karıştım bir haylice
Elbette farkındasın her zaman olduğu gibi
Şanındandır sükuttasın şiar olduğu gibi

Bu aşıklık ne zor işmiş hiç böyle bilmiyordum
Feryat ile figandayım bak işte görüyorsun
İçimde uslu dur diyen ses giderek kısıldı
Ne halin varsa gör diyen mikrofona sarıldı
Nerden çıkıyor bu sözler her satır on beş hece
Deliliğin üst evresi sözle ilmik örmece
La havle ve la kuvvete illa billahil azim
Karıştı yine frekans ya rabbim sen bilirsin
Patlattın tüm frenleri daha yolun başında
Sabredebilecek misin benimle yolculuğa

Şu sözlere bak hocam maşallah özgüven tavan
Aşk başından aşınca kalmıyor nezaket falan
Ne zaman hak ettim kim verdi bana bu yetkiyi
Kaynağı sensin görmez misin yaptığın etkiyi
Yalnız gönül bağı değil gözleri de bağladık
Heceleri sözleri muhabbetle sıraladık
Böylece tamam oldu içimdeki saltanatın
Prosedürler tamamdır gönlümün sultanısın
Maluma ilam gerekmez zaten her şey ortada
Çok şeffaf bir perde vardı her zaman aramızda
Gel kaldır o perdeyi de karışsın yokluğumuz
İkilikten usandım ben birlensin çokluğumuz