Sen Rabbime açılan avuçlarım sonrası
Avcuma değil gönlüme sunulan ikramımsın
Hak edişim değil makbuliyetim asla değil
Rabbimin rahmetinden hâsıl olan ihsânımsın
Sen kaybımı bulduğumda gönlüme gelen ferahlığım arayışımı sonlandıran rahatlığımsın
Benim varlığım yokluğum geldiğim gittiğim seni ne artırır ne eksiltir ama sen benim tüm sevdiklerimin aşklarımın rafinelestirilmis halisâne toplamısın.
Gerçek sahibine layık oluncaya dek gönlümün hem sahibi hem muhatabı hem muhafızısın
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta