Seni kelimelerden daha çok
seviyorum demek istiyorum,
ama dilim her seferinde eksik kalıyor sana;
çünkü hangi sözü seçsem
bir parçası düşüyor sevgimin.
Leylim
Kül tutmuş alnımda eski bir yazı, leylim
Adını fısıldadım, harfler savrulur leylim
Kırılan aynada çoğalan yüzüm
Bir tek senle tamam olur, çoğalır, leylim
Şimdi yıldızlar saklı ellerinde
gökyüzünü katlayan yorgun bir şehir gibi
ben uzak bir aynanın buğusunda
kendi yüzümden sana çıkan yolu arıyorum
sessizlik senin adını bilmez
Narin
Vedaların adı narin olsun,
bazı isimler fısıltıyla söylenir.
Benim adım da öyle kaldı.
Her yer karanlık, babam.
gidiyorum bu şehrin sessiz
ölüm kokan sokaklarından
gece, yüzüme kapanmış bir tabut gibi
içimde son nefesini tutuyor
Özlemek
bir fotoğrafın köşesine takılı kalmaktır
gülüşüne bakıp
o anın artık yaşamadığını bilmek
Sana son kez sevdiğim demek istiyorum,
kanatlarım bu dünyadan göçmeden
henüz sinem
bir vedayı incitmeden taşıyorken.
Siyah ve beyazdır aşk;
bir ferman gibi keskindir hükmü,
ya gecenin en koyu yerinde mühürlenir
ya da sabahın alnına altınla yazılır.
Siyahsa;
Yaralarım
en çok yalnız kaldığımda
içimdeki yaralarımla konuşuyorum.
cevap vermiyor hiçbiri,
ama susmaları bile canımı acıtıyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!