Biri Vardı Şiiri - Yücel Özkü

BİRİ VARDI
Bir adam vardı mahallede,
Her sabah erkenden çıkardı.
Cebinde biraz ekmek parası,
Avucunda eski bir anahtar,
Kapısını sessizce kilitlerdi.

Çayını açık içerdi,
Şekerini yanına koyardı.
Bir gün sordum:
“Şeker sevmiyor musun?”
Gülümsedi:
“Çayın tadı böyle güzel,” dedi.

Akşam olunca
Penceresinde bir ışık yanardı.
Perdeyi yarım kapatır,
Sokağı seyrederdi.
Kimseyi beklemezdi belki,
Ama kapısını da kilitlemezdi.

Bir sabah
O ışık yanmadı.
Ayakkabıları kapının önünde,
Anahtarı masada kaldı.
Çaydanlık soğudu,
Sandalyenin biri boş kaldı.

Sonra eşyaları dağıldı;
Gömleği bir eve,
Ceketi başka bir eve gitti.
Eski radyosu sustu,
Duvarındaki saat çalışmaya devam etti.

Odanın köşesinde
Eski bir askı kaldı.
Akşamları sokağın ışığında
Gölgesi duvara vururdu.
Ben her geçtiğimde
Bir an durup bakardım.

Bir akşam yine baktım;
Pencere karanlıktı.
Derken içeriden
İnce bir çay kaşığı sesi geldi.
Sokağın sessizliğinde
Onu hatırladım.

O günden sonra
Ne zaman çayımı karıştırsam,
Bir an durur,
Pencereye bakarım.
Sanki birazdan kapı açılacak,
O adam yine eve dönecekmiş gibi.

YÜCEL ÖZKÜ
11 Ağustos 2026/17:32