Birisini deli gibi çok seversin.
Ve onu her zaman görmek istersin.
Şeytan "Git konuş ve doya doya öp" der.
Ama için gider konuşamazsın.
O kadar çok seversin ki onu
Yaptığı en küçük şey bile sizi mutlu eder
Ve sonra yanında birisini görünce
İçin kan ağlar bir şey söyleyemezsin
Ona söyleyemediğini deftere yazarsın
Hem de bir sayfa değil, sayfalarca
Derste bile bir sayfa yazamayan sen
Onun için defterler bitirirsin
Belki aradan aylar ve yıllar geçer
Ve sen hala onu çok seversin
Ama onun haberi bile yoktur
Sonra günün birinde arkadaşı size gelir
Bir şey söyleyeceğini ve sakin olmanı ister
O anda ne oldu diye merak edersin
Onun artık hayatta olmadığını
Dün gece trafik kazasında öldüğünü söyler
Ama sen anlamazlıktan gelirsin
İlk seferde inanmazsın tabi
Çünkü sana şaka gibi gelir
Sonra cenazesini görünce inanırsın
Aradan üç yıl zaman geçmiştir
Ama sen hala mezarına gider ağlarsın
"Sana bir kez sarılamadım, öpemedim.
Ve sevdiğimi söyleyemedim" diyorsun
Bir gün ne olduysa annesi gelir size
Ve kalınca bir defter verir
Sen ne kadar çok yazdıysan
O daha fazlasını yazmış
Sen onu çok sevdiğini sanırsın ya
Meğer o senden daha çok sevmiş
Gülüşünü ve konuşma tarzını yazmış
Hatta yürüyüşünü hal, hareketlerini bile yazmış
Pizza yemeyi ve cevizli keki sevmediğini
En çok sevdiğin rengin mavi olduğunu
Yağmur yağınca çok sevindiğini
Karanlıktan korktuğunu yazmış
Şimdi bir kat olan acın, bin kat daha artar
Ağlayarak kızarsın kendine
Neden ona sevdiğimi söylemedim diye
Ve sonra sende onun gibi ölürsün
Kayıt Tarihi : 29.05.2026 23:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!