bir aydınlık için derken... Yine Ercüment geldi
hatırladın mı? Akıl arayan bir yerden.
seni asla üzmeyeceğim, hatalarım için affet ne olur
Ercüment abi. beni rahat bırak.
Kendi elbiselerini soruyor bana, ne kadar garip.
Ercümen abi soruyorum sana
sence; affedilmiş olmanın değerlendirmesi nedir.
bunu bilemezsin Ercü...Yani; Ercüment
pardon Ercüment abi
bu gün Ercüment abi olmak istedim.
en çok sana sormak için. Ercüment abi kötü adam değil,
o bir tek bana güveniyordu ve bende sana...
ben onu, her seferinde kafa açmasına rağmen,
iyi veya kötü yönlerini değerlendirirdim
bu gün onun ruh haline büründüm,
affedilmiş olmanın mutluluğu paha biçilemez,
affettiysen beni, Ercü gibi, bir ve on demek istiyorum.
bu gün en çok Ercüment abi olmak istedim.
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 20:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
:)
