Bir Liselinin Efkarı Şiiri - Alper Tunga 3

artık kafama silgi atmıyorsun.
sürekli mesajlaşıyorsun biriyle
artık kendi arkadaş grubunun içinde kalıp
yanıma bile gelmiyorsun, her zaman gelirdin oysa...
ve neden hiç dalga geçmedin saçlarımla
zaten artık gelmiyorum bende bisikletle okula

uzaktan izliyorum bütün derslerde seni
tuhaf şarkılarınsa... hala telefonumda
birisi teklif etmiş sana... aklımı kaybettim
ve sende kabul ettin ha!... vay anasına!

liseli kalbim seni çok özlüyor.
koridorlarda gülüşlerini
sen beden derslerinde bir köşedesin
kızlarla gelen mesajlar hakkında konuşup,
bir yabancının senin yüzünü güldürüşünü izliyorum.
ikimiz aslında daha çok gülüyorduk...
ama neden bana hiç bakmıyorsun?

bir şiir yazıyorum ve siliyorum
müdür beni odasına çağırdı
kaybolan tenis raketlerini sordu
bir sürü hakaret etti...aslında sevinirdim.
ve sınıfa dönerken kahraman gibi yürürdüm
ama beni sen ihbar etmediğin için sevinemedim.
ve sen artık beni hiç önemsemiyordun.

tenis raketlerini kırdığımı itiraf ettim.
bir hafta koridor nöbetçisi yaptılar beni
neden hiç gelmedin?
söz vermiştik, nöbet sırası kime gelirse
yan yana olacaktık her teneffüste

bütün haylazlıkların içerisinden sana bakıyorum
ilk defa o gün sınıfa ağlayarak geldin
telefonunu ve mesajlarını kızlara gösterdin.
o an ne yapacağımı bile bilemedim
ama yine de yanına geldim. saçlarını okşadım.
bana sarıldın, anlattın... üzülme yanındayım
benim ergen kalbim senin için atıyor hala

on beş günlük liseli bir aşk telaşını
ömürlük bir matem sanmama ne dersin?
ve senin asla gelmeyeceğine inanmam...
yıllar sonra ise bir mektupla
sana aşkımı itiraf edeceğimi kafamda kurmak
o gün ilk defa bira içmiştim... parkın köşesinde
seni düşünmüştüm şarapçılar gibi
birine anlatmıştım, ergenliğimin hüznünü

atma! o silgiyi atma!
bak! tam alnıma isabet etti
yüzümün aptalca ifadesini tahmin edebiliyorum.

özlemişsin beni, artık daha fazla gülüyoruz.
derslerde daha fazla bakışıyoruz...

Tarih kitabında bir savaş fotoğrafı var
savaşa rağmen iki aşık dans ediyorlar
seni hayal ediyorum... seni ve kendimi
bir bombardımanın içindeymiş gibi
sana geliyorum, son nefesindeymişim sanki...

gülme işte... çok güzel gülüyorsun.
yine telefonumu aldın müzik dinliyorsun.
garip fotoğraflarıma bakıyorsun.
neyi var fotoğraflarımın? alay ediyorsun!

ve senin karıştırdığını bildiğim için
en yakın dostumun fotoğrafını çektim
o benim çocukluk arkadaşım biliyor muydun?
deli(!) diyorlar... ama o bir dahi

o bisikleti çalman konusunda sinirli gibi
ve aslında sinirliymiş gibi davranıyorum.
çünkü; daha fazla gülüyor, dalga geçiyorsun.
bazen o bisikleti okulda bile unutuyorum.
ben zaten her şeyi okulda bırakıyorum.
kitaplarımı sıranın altında...
zaten bir tane defterim var.
kalem mi? öğrencilerden çalıyorum. ve senden

okuldan eve gelirken ve dönerken
bir tek aklımda seni taşıyorum.
bütün yolları bakışlarınla geçip
ders çalışmam gereken masamda
senin hayallerine dalıyorum.

iyi ki varsın...