Bir koku vardı sende,
geceye karışan ince bir yağmur gibi.
İnsan en çok
unutmaya çalışırken hatırlıyor bazı şeyleri.
Hani en çok da
özlediğin anlarda gelir ya kokusu,
işte ben şimdi
bir sigara dumanının kıyısında
sana rastlıyorum.
Çay soğuyor masada,
şehir geç vakitlere eğiliyor.
Bir sen eksiksin bu gece,
bir de içimin toparlanamayan tarafı.
Sana benzeyen ne varsa
uzun uzun bakıyorum artık.
Çünkü insan
birini sevdikten sonra
bütün yalnızlıkları onun adıyla çağırıyor.
Kayıt Tarihi : 12.05.2026 15:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!