Bir ihtimal Şiiri - Mustafa Çeker

Bir ihtimalin gölgesinde yaşamak
Öldürürdü içimdeki o belirsizliği
Adını koyamadığım, tutamadığım o belirsizlikler
Kendimden çaldıgım gecelerin tek sahibiydi
Bir şüphenin bıçagıyla kestim baglarımı
Zihnimde susturdun, o amansız çıglıgı
Ne geride soru işareti bıraktım
Nede yarına kalmış, yarım bir umudu
Karanlıga bıraktım izini sürdüğüm gölgeleri
Yorgun ayaklarımın dibinde ufaladım hayalleri
Artık ne bir dönüş yolum var avuçlarımda
Nede adını heceleyen o eski cümlelerin izi
Bir zamanlar cennet sandıgım o yangın
Şimdi sogumuş kül kül yıgınından ibaret
Gözlerimde biriken o sessiz yağmur
Kendi içime döktügüm en ağır kefaretti
Zaman sildi adımlarımın bastıgı toprağı
Götürdü rüzgar, benden kalan son yankıyı
Benki bir zamanlar bir ihtimal uğruna
Kendi ellerimle yaktım, en güzel şafakları
Şimdi ne Araf'ta bekleyişim var
Nede mucizeye açılan pencerem
Kendi karanlığına sığınan bir ruh gibi
Bu derin sessizlikte sakince uyuyacağım