Bir Gün Gidersen Şiiri - Özgen Öz

Bir Gün Gidersen...
Bir gün gidersen...
Kapıyı usulca çek.
Penceredeki kuş ürküp uçmasın,
Hatıralar uyanmasın... olur mu?
Gün aydınlanır,
Sen gidersin...
Bir fincanın dudağında kalan iz,
Eski bir kitabın arasında unutulmuş kurumuş bir çiçek,
Akşamı bekleyen yalnız pencere...
Hepsi sessizce senden söz eder.
Gece iner.
Ben, bir gölge gibi yürürüm sokaklarda.
Kimse bilmez içimde hangi mevsimin koptuğunu,
Kimse duymaz sustuğum çığlıkları.
Gecenin bir yarısı
Yağmur usulca düşer şehrin üzerine.
Belki sen başka bir gökyüzüne bakarsın,
Ben ise aynı damlanın içinde
Kaybolmuş bir tebessümü ararım.
Ve o an anlarım...
Gökyüzü,
Eski bir mektubun sararmış kâğıdı gibi
Sessizce katlanır üzerime.
Sen gidersin...
Ama bazı vedalar hiç gitmez.
Bir kuşun kanadında,
Bir yağmur damlasında,
Bir fincanın soğuyan sessizliğinde
Hep biraz sen kalırsın...
https://youtube.com/watch?v=bk0RIFPnB6M&si=0zUXnRO4C0W2E6tz