Bir Gün Şiiri - Bahadır Boranlı

Bir gün ne evin barkın ne yoldaşın kalacak,
Kimsesiz bakacaksın düştüğün o yollara.
Ne kayda değer davan ne uğraşın kalacak,
Hüzünle bakacaksın yürüdüğün yollara.

Önce benzin soldurur bir amansız hastalık,
Görmez olur gözlerin ne mal mülk ne de varlık,
Bir nefes uğruna da çabalar boşa artık,
Dünyalık servetini dökeceksin yollara.

Ruhun ayrılık vakti gelmişse bu bedenden,
Acep nasıl geçersin o zorlu merhâleden,
Dilersin bir nefeste çekilsin bu can tenden,
Umarsız bakacaksın çıkacağın yollara.

Yok kimseden bir fayda ne eş dost ne evlattan,
Günahın sevabınla bil ki gelir arkandan,
Nasibin artık dua eden varsa dünyadan,
Bir garip bakacaksın bilmediğin yollara.

Şimdi yol alıyorken bu meçhul yolculukta,
Ya huzur bulacaksın Rabbin kutlu katında,
Ya da her zerren korkunç acılarla azapta,
Bin pişman bakacaksın sona eren yollara.