Bir Gün Şiiri - Sami Gökay

Güvenme dünya malına,
Belki çıkmazsın yarına.
Ecel gelince yanına,
Alır gider seni bir gün.

Beyaz kefene sararlar,
Açıp mezara koyarlar.
Melekler sual sorarlar,
Veremezsin ola bir gün.

Tabuta koyunca başın,
Ağlar yavruların, eşin.
Geride kalır hepsin,
Gömecekler seni bir gün.

Emeklerin hepsi boşuna,
Ecel bakmaz gözün yaşına.
Dikerler o gün taşı başına,
Unutulur gidersin bir gün.

Bu dünya fanidir, fani,
Gelen gider, dönen hani?
Geldi mi ölüm zamanı,
Göçüp gidersin sen de bir gün.
12.04.1989