Bir garip kul Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Ben bir garip kulum hu kapısında,
Hakk’ın aşkı yanar can tahtasında,
Dünya malı kalır nefis tasında,
Merhamet deryasını, lütfeyle bana.

Gezdim bu alemi baştan ayağa,
Baktım topraktaki yeşil yaprağa,
Her neye baksam döner toprağa,
Menzilim sendedir, saptırma yana.

Dervişlik hırkasını giydim ezelden,
Gönül el çekmiştir geçici halden,
Bize haber geldi o yüce elden,
Yürürüm yolunda, bakmam figana.

Nefsin zincirini kıramaz isem,
Hakk’ın huzuruna varamaz isem,
Gönül gözü ile göremez isem,
Neye yarar aklım, döner ziyana.

Gelin ey dostlarım birlik olalım,
Aşkın şerbetinden içip dolalım,
Dünyadan göçmeden Hakk’ı bulalım,
Ecel gelip götürmeden yüce divana.

Bu garip söyler sözün özünden,
Ayırmasın Mevlam bizi izinden,
Nur-u ilahidir akan gözümden,
Can kurban eylerim ulu Sübhan'a.
2025