Bir Edemedik Şiiri - Abdulkadir Cebeci

İki kere ikinin dört ettiği yerde,
Kesin olanın tereddütsüz durduğu yerde,
Seninle bir bile edemedik biz.

Bir artı bir iki derken,
Bir eksi bir sıfır ederken,
Biz sıfırda buluşamadık.

En basit doğrunun avucumuzda parladığı anda,
En şeffaf hakikatin göz göze geldiği vakitte,
Bir olmanın tam zamanıydı belki de.

Ama sen bir türlü, ben bir türlü,
Ne sen bana ne ben sana,
Ne bir ev ne bir yol ne bir türkü.

Şimdi iki kere iki hâlâ dört ediyor,
Ama biz ikimiz,
Bir değiliz.

İki kere ikinin dört ettiği yerde,
Yine yalnızız.