Bir Duanın Amini Şiiri - Sadık Güler

Olmayacak bir duanın âminiydik
Kader,
Daha en başından
Adlarımızı ayrı yazmış.

Seninle geçen her dakika
Ömrümüzün en güzel zamanıydı.
Gözlerimiz buluşunca
Bütün dertlerimiz biterdi.

Bir an birbirimizden uzak kalsak
Gün eksik kalırdı.
Birbirimizin sesini duymayınca
Kimsesiz kalırdık.

Ellerimiz buluşunca
Dünya gözümüzde küçülürdü.
Bırakmaya değil,
Kaybetmeye korkardık.

Bir yuvanın hayalini
Aynı düşlerde kurardık.
Yaşlanmayı bile
Birlikte güzelleştirecektik.

Birbirimizi düşünmeden
Geçmezdi tek bir günümüz.
Sen benim duamdın,
Ben de senin duandım.

Ayrılığı hiç konuşmazdık.
Vedayı ise hiç bize yakıştırmadık.
Biz, birbirini bulan iki kalbin
Ömür boyu ayrılmayacağına inanmıştık.

Sonra

Bir gün sustu kelimeler.
Bir gün yoruldu yollar.

Ve bizden geriye
Sadece özlemek kaldı.

Şimdi geceler sensiz,
Sabahlar senden eksik.
Adını her anışımda
İçimden bir ömür eksiliyor.

Ne sen suçlusun,
Ne ben
Belki de en büyük suçumuz,
Kaderi sevgimizin değiştireceğine inanmaktı.

Şimdi ne zaman ellerimi semaya açsam,
İçimde bir sızı büyüyor.

Biz

Olmayacak bir duanın
Âminiydik.