yazdığım her öykünün içinde ben varım.
sen olmayan abeceden bakıyorsun.
avuç kaçkını olup bazen çıkarken ağaçlara
sen perdenin açılış saatinde bile olamıyorsun.
son süslemeleri yapılıyor eski bir konağın,
birazdan yangın yeri gibi kızaracak gökyüzü
Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Devamını Oku
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette




bu boşluktur insanı kahreden usta kutlarım
Bu güzel dizelerden anlaşıldığına göre sevgi şairin içine işlemiş. Güçlü bir sevginin tutkusunda olmak ve sevilen tarafından anlaşılmamak acı bir gerçek olsa gerek. Şair 'yazdığım öyküde ben varım' diyor işte bu gerçeği bilerek. Sonra sevgiliye kıyamama, yanılgıyı, kopukluğun nedenini kendinde arama üzüntüsü, seven insanın gerçek görüntüsü... Sevgiler, başarılar...++
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta