Huzurun, mutluluğun bendeyse gel sevgili,
Bu can da, bu tende senindir, benim değil ki.
Hem aklın, hem fikrin bendeyse durma artık sevgili,
Bu gönlün gerçek sahibi sensin, misafiri değil ki.
Ne istersen iste, ne dilersen dile emrindir sevgili,
Ben ömrümü sana adamışım, aşkım yalan değil ki,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta