Hey sen, devşirme tuttuğun ellerin.
Öylesine imkânsız, sahipsiz peydahladığın.
Nasıl düşlersin, yıldızları toplamayı.
Hangi cüret seni buna sevk eder.
Kurudur gölgesinde oturduğun ağaç.
Güneş nasıl doğsun ki üstüne üstüne,
Ayaklarının ucun da gölgen yok ki senin.
Mezarlıklardakilerin kalbine heves etmişsin.
Habersizsin ölüler doğurur rahmin.
Sarıldığın beton, taş yüreklerde aradığın sevda.
Giyotin gibi keser mümkünü olmaz,
Senin saçlarına dokunsam, için ağlamaklı.
Sırım sırım baktığım gözlerin benden kaçar.
Nefesimi duyulsa kulaklarında,
Anlamazsın, bilmezsin, hissetmezsin sıcaklığı.
Kenan GEZİCİ 18/05/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 18.05.2026 14:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!