Biliriz Ey Yar Şiiri - Kasım Kobakçı

Sazı da, biliriz ey yar,
Ferhat yolunda, dağları delmeyi de...

Tüm yoksulluğumuz, bu köhne handa,
Issız bozkırın, susuz sahrasında,
Ve hepi topu, yanık yürek de olsa.
*
Sazı da, biliriz ey yar,
Devri Kerem'de, dağları delmeyi de...
*
Yani ezgilerin diyarında, döktüğümüz gözyaşları,
Hasret ve gurbet türkülerinde,
Umutsuzluğu hiçe sayıp,
Sevdayı cennet sayarak...
*
Yaralı turnalar misali,
Neşet gibi, dertle inleyen,
Yüreği yanık, gönül yurdumuza,
Yaslı ve eski, bir türkü olsa da.
*
Sazı da, biliriz ey yar,
Devri Veysel'de, dağları delmeyi de...