Bîçâre Şiiri - Abdurrahman Tomtom

Bîçâreyim dücâneyim vîrâneyim hûn-i betûl ile
Mecâz imiş bu sevdâ erdim Cemâl-i Zü'l-Celâl ile

Çeşm-i mestin eyledi evvel bu gönlüm zâr u ser-gerdân
Ol nigâhın feyzi eriştirdi beni nûr-ı kemâl ile

Zülf-i şeb renginde sandım gizlidir sırr-ı muhabbet hep
Perde kalktı gördüm anı tecellî-i Bî-Misâl ile

Gam u derd âşıka zevk ü safâdır nâr-ı aşk ile,
Pervâne-veş yanan olur nihâyet ehl-i irfân ile.

Cemâl-i betûl bir lem'adır ancak o Şems-i Lâyezâl'den
Âşık-ı sâdık olunur ancak o Hüsn-i Zü'l-Celâl ile

Rahmânî olma bîçâre dücâne ve vîrâne hicrân-i betûl ile
Gam yeme kim yâr-ı hakîkî dâim ol El-Vedûd'dur