Bi-taht Gönül Şiiri - Sevde Kocaman

Benim ve yorgunum...
Bitaht olmuş gönül, kırgın ve huzursuzum.
Herkesin bir şeyler istediği, herkesin bir yere koşturduğu o kalabalıktan,
Beni kemiren o sahte tahtların enkazından sıyrılıp geldim buraya.
Bastım ayağımı nemli, cömert toprağa.
Ufukta pembe bir gül rengine bürünürken gün batımı,
Gökyüzü taze bir nefes gibi doldu içime.
Toprağa ekilmiş bir tohum misaliyim şimdi;
Üstümde gecenin serin örtüsü,
İçimde filizlenmeyi bekleyen o sakin güç...
Acele etmeden, hiç kimseye bir şey kanıtlamadan,
Sadece kendi ritmimle, yavaş yavaş yeşermeye başlıyor ruhum.
Çünkü biliyorum;
En güzel çiçekler, gönül tahtı bitaht olmuş ama toprağa sığınmayı bilen yüreklerde açar.