Beyoğlu Şiiri - Veli Alptekin

Kalabalık bir Beyoğlu semtinde büyüdüm
Osmanlı Dönemi’nden kalma bir yer
Her tarafı tarih kokuyor
Boyası, badanası dökülmüş evler

Tarlabaşı’nda çiğ köfte yapan ustalar
Ve midye satan küçük çocuklar
Bu güzel insanları görmemek mümkün mü?
Gelin de benim gözümden görün

Baksanıza haftalık tüp değiştiren insanlara
Veya evinde, kırk yedi ekran olan yoksullara
Burası Beyoğlu, dört yüzden başlar kiralar
İyi kötü herkes kalır bu aralar

Çay parası elli kuruş, belki de sudan ucuz
Bir de uzaklardan gelir tramvay sesi
Gürültü kesilirse herkes duyar bu sesi
Beyoğlu kandilleri bunlar her gece başka bakar

Karşıdan gelir bir Beyoğlu güzeli
Elinde son marka telefon ve saçları jöleli
Ah be güzelim! Gel gör artık beni
Bir de ona bakınca ne bakıyorsun demez mi?