İçinden şiir geçen ev yalnızlığındır
rüyaya dalma!
evindesin, eski evinde
sözle örtülü evde kısa yaz
ceplerinde şiir gezdirir
1.
aşka sahteliği sahteliği
şaire giydiren nefret
ağrı elbet ıslaktır ve her ölü
tersine büyüyecek hüzün içine
ektiği tohum yaraymış
çocukmuşum
göl birikmişim ovaya
çiçekler açtırmış annem ipeğe
babam gelmiş de
düşümde yaralı atlar
Baba bu kapı derin
Çilingir kilidi nasıl açsın
Eşikleri gitmeye kurulu
Sözler incinmiş ve aç
Baba bana bu kapıyı aç
ruhu içinden çıkartılmış gövdeydim
bir boşluğu doldururdum çoktan tükenmiş
kapıyı çalma sebebim kendimi arama gayretimdendi
buna ben bile inanabilirdim diyebilirdim
yoktum ben hakları gasp edilmiş bir melektim
Kül ve Veda
Derinine indiğim kuyu gülümü em
Çerçevenin tam ortasında yorgun bir atlı
onlar hep bir söküğü dikerdiler
kaç yıldır ayak burkulması bu şehir
tek tip elbiseleriyle kederleri bir
kindir bacalarından sızan
bir köy okulu yalnızlığı giderek
korktunuz
sofranız azalacak sanarak
Derinine indiğim kuyu gülümü em
Çerçevenin tam ortasında yorgun bir atlı
onlar hep bir söküğü dikerdiler
Söküp yine dikerdiler
Islaktılar, yaşlarına gömüp başlarını
Derin koridorları yürümekle yorgun
Aramızda iki gün var
çivi sesleri, tül perdeler
kötü bir zırh gibi üzerimde
hain izleri zamanın
gelseniz şimdi
güzel bir uçuruma düşecek ayaklarım
mışıl'a, kedime
ben çıkıyorum
kaldırıp gözlerimi ikindiden
benim adım gülin
meğer ki suda bahar imişim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!