Betül Tarıman Şiirleri - Şair Betül Tarıman

Betül Tarıman

suya bağıştır kar
sürükelr buğuyu peşinden
herşey ona akar

diye zengin bir sofrayım
gökyüzü orgazmda, yeryüzü fakir

Devamını Oku
Betül Tarıman

Onlar gelirdiler; cepleri dolu karamela
Sığınırlar koltukaltlarına annelerinin
Kapı zilleri, telefon sesleri susar
Susardı çocukluğun bahçesi
Küf tutmuş zaman bahçesi

Devamını Oku
Betül Tarıman

varsa yoksa düşleriniz
ve bir masumiyet rengi gözlerinizden akan
eteklerinizden çözülen ipi tutturun
o r d a kalın
sizde aitlik duygusu var
taşınmaz malları gibi evlerin

Devamını Oku
Betül Tarıman

Kurumuş ot rengidir kadınlar
Keskin gül izi soluk alışlarında

Mevsim yaprağını arıyor annem neden
Oda tozlu
Raflar dağınık

Devamını Oku
Betül Tarıman

biraz tambur sesi lütfen
kalbim ağlayacak

ne olacak düş delisi
sıkı fıkı yağmurla
eskaza kırılsa

Devamını Oku
Betül Tarıman

gitmekten başka
yalanı yoktur gidenin

sonsuz ve siyahtır
veda mektubu yazmak
durup durup çöl halini şeylerin

Devamını Oku
Betül Tarıman

göğe bakma sularıyız
rüzgârlar arasında hüzzam
atlar kaldı artık eksik yazlardan
üşümüş ve alnı siyah
nalların çıkardığı iz
çimenlerde solmakta

Devamını Oku
Betül Tarıman

çocukluğu uzun, aşkı kısa
içinde şehir ve sokaklar
odalar kadar yer tutar
kar yağardı emirgan'a ağlasa
aşk kırıkları keserdi yüreğini
ahşap çekmeceleri açsa

Devamını Oku
Betül Tarıman

I.

Evlerin dağınıklığını toplamış sukunet

Evlerin dağınıklığını toplamış sukunet
İçimde hevese koşan bir çocuk var

Devamını Oku
Betül Tarıman

elleriniz ferit bey
ellerinizi seviniz

topuklarınızla ezdiğiniz gül
fotoğrafta üzgün duruyor
sen azalıyorsun orada öyle

Devamını Oku